Atul Kale

किचन लाॅकडाऊनमध्ये सगळंच बंद.  प्लंबरपासून न्हाव्यापर्यंत  आणि  भाजीवाल्यापासून हाॅटेलींगपर्यंत.  हाॅटेलींग.....  का तर काळाची गरज..  अन् दुसरं काय?  आजकालच्या माॅडर्न गृहिणी कामामुळं म्हणा, कंटाळा म्हणा किंवा जंक फुडचा जिभेला लागलेला चटका म्हणा आठवड्यातले फक्त सातच दिवसं बाहेरचं जेवण मागवतात.     पूर्वी तर बिचार्या नवरोबाला किंवा प्रत्यक्ष बायकोबाला सुद्धा पार्सलसाठी हाॅटेलांबाहेर गर्दी करावी लागायची. हे झोमॅटो आणि तत्समांनी बरोब्बर ओळखलं आणि पूढं घरच्या घरी या बायाबाप्यांची सोय करुन टाकली.        नीट पाह्यलं तर लक्षात येईल की या बायाबाप्यांनी हाॅटेलींगमधल्या कितीतरी संस्थांचा केवढा मोठा अर्थभार उचललाय. त्यामुळे भलेही किचन संकुचित झालं असेल पण चार माणसांची पोटं भरायला लागली हे बाकी खरं.       आणखी पुढे जाऊन मला तर वाटतंय कि एखादी बापडी आपल्या बाप्याला म्हणेल, "अरे ....... (जे नाव असेल ते) तसाही आपल्या किचनचा काहीच युज नाही, आपण तिथं आणखी एक छोटंसं बेडरूम काढूयात का म्हणजे आपलं होणारं बाळ तिथं झोपेल?"  ...

*जीर्ण शाल उरे शेवटी..... सुटे मग..* 🌹🌹🌹🌹🌹🙏🏻🙏🏻🙏🏻 *अजूनही लतादिदींची प्रत्यक्ष live ऎकलेली गाणी आठवतायत. १९९३-९४ च्या दरम्यान आळंदीला मराठी साहित्य संमेलनात अवघ्या ३०-४० फुटांवरून ऎकलेलं पसायदान तर पुण्याच्या एस्.पी. ग्राऊंडवर झालेल्या भव्यदिव्य कार्यक्रमात ऎकलेली एकाचढ एक गाणी. त्यामुळे अशा दिव्यत्वाची प्रचिती याची देही याची डोळा घेतली यापेक्षा मोठं भाग्य ते आणखी कोणतं?* 🌹 *लता मंगेशकर एक गारुड* 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 *लता मंगेशकर घडत नसते तर लता मंगेशकर जन्माला यावी लागते. तीही कुठेतरी नाही तर फक्त अन् फक्त संगिताचा चिरंतन वारसा लाभलेल्या मास्टर दिनानाथांच्या घरात. ज्या घराच्या पायर्या सात सुरांच्या आहेत. ज्या घरातलं अवकाश सूर ध्वनींशिवाय काही जाणतंच नाही. ज्या घराच्या भिंती रागस्वरांच्या विविधांगी छटा लेवून देखण्या झाल्यात. तिथे जमिनीवरचे ही सूर आहेत व आकाशातलेही. मंद्रही आहेत व तारही. अशा घरात जगातला सर्वात तान्त व गोड स्वर घेऊन जन्माला यावं ते लतानेच.*  *कोण म्हणतं प्राक्तन नसतं?*  *कोण म्हणतं दैव नसतं?*  *मंगेशकर कुटुंबाकडे बघितलं की सहजंच उमगतं की हे सर्व का...